بیماری پارکینسون یکی از اختلالات پیش‌رونده‌ی عصبی است که با کاهش تولید دوپامین در مغز، منجر به مشکلات حرکتی مانند لرزش، سفتی عضلات و کندی حرکت می‌شود. درمان این بیماری عمدتاً بر جبران کمبود دوپامین تمرکز دارد و لوودوپا به عنوان داروی اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، اثر لوودوپا در طول زمان کاهش یافته و بیماران دچار نوسانات حرکتی می‌شوند. قرص انتاکاپون دارویی کمکی است که با مهار آنزیم COMT که باعث تجزیه لوودوپا می‌شود و سبب افزایش و تثبیت سطح لوودوپا در خون خواهد شد. در ادامه، به بررسی نحوه عملکرد، کاربردها، نحوه مصرف و عوارض قرص انتاکاپون خواهیم پرداخت.

بیماری پارکینسون یکی از اختلالات عصبی پیشرونده است که با کاهش تولید ماده‌ی دوپامین در مغز همراه است و باعث بروز علائم از جمله لرزش، سفتی عضلات، کندی حرکت و مشکلات تعادلی می‌شود. این بیماری تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارد و درمان‌های مختلفی برای کنترل علائم آن توسعه یافته است. یکی از داروهای مناسب در مدیریت این بیماری، آپومورفین است که به عنوان آگونیست گیرنده‌های دوپامین عمل می‌کند. آمپول یا قرص آپومورفین با اثر سریع و خاص خود، گزینه‌ای مناسب برای بیمارانی است که به درمان‌های معمول پاسخ کافی نمی‌دهند یا دچار نوسانات حرکتی می‌باشند. در این مقاله، به بررسی نحوه عملکرد، کاربردها، مزایا و نکات مهم مصرف این دارو پرداخته خواهد شد.