قرص پرگابالین

دردهای عصبی و نخاعی، رنج طاقت‌فرسایی هستند که زندگی بسیاری از افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهند. این دردها می‌توانند ناشی از آسیب به اعصاب یا نخاع باشند و به اشکال مختلفی مانند سوزن سوزن شدن، گزگز، تیر کشیدن، سوزش و یا دردهای شدید و طاقت‌فرسا بروز پیدا کنند. همچنین اغلب به عنوان نتیجه‌ی آسیب یا نقص در سیستم عصبی مطرح می‌شوند و معمولاً با تحریک یا آسیب به عصب‌ها و نخاع ایجاد می‌شوند. یکی از داروهای موثر در مدیریت این نوع دردها، داروی پرگابالین است. در ادامه به بررسی مکانیسم عمل، موارد مصرف، موارد احتیاط و منع مصرف داروی pregabalin خواهیم پرداخت.

موارد مصرف قرص پرگابالین

موارد مصرف اصلی داروی پرگابالین (Pregabalin) به شرح زیر است:

• تسکین دردهای عصبی (نوروپاتیک)
• درمان دردهای پس از زونا
• کنترل تشنج
• درمان فیبرومیالژیا
• درمان دردهای آسیب نخاعی
• درمان اختلال اضطراب منتشر (GAD)

پرگابالین ۱۵۰ برای فیبرومیالژیا

پرگابالین یکی از داروهای اصلی و تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان فیبرومیالژیا است. این دارو با هدف قرار دادن سیگنال‌های الکتریکی در اعصاب، به مدیریت علائم این بیماری مزمن کمک می‌کند.
پرگابالین نه تنها به کاهش درد و حساسیت عضلانی کمک می‌کند، بلکه در بهبود سفتی عضلات، خستگی و مشکلات خواب ناشی از فیبرومیالژیا نیز موثر است.

پرگابالین ۵۰ برای درمان زونا

پرگابالین یکی از داروهای اصلی تایید شده برای درمان نورالژی پس از هرپس (PHN) است؛ یعنی همان دردهای سوزشی، خنجری یا مبهمی که ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها پس از بهبودی تاول‌های زونا باقی بمانند. کپسول‌های ۵۰ میلی‌گرمی نقش مهمی در شروع این درمان ایفا می‌کنند.

پرگابالین با کاهش تعداد سیگنال‌های درد که از اعصاب آسیب‌دیده توسط ویروس زونا به مغز فرستاده می‌شوند، عمل می‌کند. این دارو به بخش‌های خاصی از سیستم عصبی متصل شده و ترشح مواد شیمیایی تحریک‌کننده را که مسئول انتقال حس درد هستند، کاهش می‌دهد.

اثربخشی پرگابالین ۷۵ بر صرع و تشنج

پرگابالین برای درمان تشنج‌های پارشال (جزئی) در بزرگسالان و کودکان بالای یک ماه تایید شده است. این دارو با کند کردن تکانه‌های مغزی که باعث بروز تشنج می‌شوند، عمل می‌کند. با این حال پرگابالین به تنهایی برای درمان صرع استفاده نمی‌شود، بلکه به عنوان یک درمان مکمل در کنار سایر داروهای ضدتشنج تجویز می‌گردد.

این دارو به زیرواحد‌های خاصی از کانال‌های کلسیم در سیستم عصبی مرکزی متصل شده و آزاد شدن انتقال‌دهنده‌های عصبی تحریک‌کننده را کاهش می‌دهد، که این امر به کنترل فعالیت‌های الکتریکی غیرطبیعی مغز کمک می‌کند.

درمان درد عصبی ناشی از آسیب نخاعی با پرگابالین ۱۰۰

پرگابالین به بخش‌های خاصی از کانال‌های کلسیم در سیستم عصبی مرکزی متصل شده و ترشح انتقال‌دهنده‌های عصبی تحریک‌کننده را کاهش می‌دهد. این عمل باعث آرام شدن فعالیت بیش از حد اعصابی می‌شود که به دلیل آسیب نخاعی، سیگنال‌های درد مداوم ارسال می‌کنند.

نقش پرگابالین ۱۵۰ در مدیریت درد مزمن نوروپاتیک بزرگسالان

پرگابالین ۱۵۰ میلی‌گرم در مدیریت درد مزمن نوروپاتیک (درد ناشی از آسیب اعصاب) بزرگسالان نقشی کلیدی دارد و اغلب به عنوان نقطه شروع درمانی یا دوز پایه برای رسیدن به اثرات تسکینی پایدار عمل می‌کند. این دارو در دسته‌ی داروهای ضدتشنج قرار دارد و با کاهش تعداد سیگنال‌های درد ارسالی از اعصاب آسیب‌دیده به مغز، درد را مدیریت می‌کند.

درمان اضطراب با پرگابالین

پرگابالین به طور گسترده برای درمان اختلالات اضطرابی کوتاه‌مدت نیز تجویز می‌شود. انواع اضطراب تحت درمان شامل اختلال اضطراب فراگیر (GAD) و اختلال اضطراب اجتماعی می‌شود.

پرگابالین برخلاف بسیاری از داروهای اضطراب، مستقیما به گیرنده‌های GABA نمی‌چسبد. این دارو به بخش‌های خاصی از کانال‌های کلسیم در سیستم عصبی مرکزی متصل شده و از این طریق، آزاد شدن انتقال‌دهنده‌های عصبی تحریک‌کننده را کاهش می‌دهد که منجر به آرام شدن فعالیت‌های بیش از حد مغز می‌شود.

پرگابالین برای دیسک کمر

این دارو نباید برای دردهای اسکلتی-عضلانی تجویز شود. استفاده از آن در دیسک کمر تنها زمانی توجیه دارد که درد منشا عصبی مانند درگیری اعصاب نخاعی داشته باشد. اگر فتق دیسک کمر باعث فشار بر اعصاب و بروز درد عصبی مانند دردی که به پاها می‌زند، شود، پرگابالین ممکن است به عنوان بخشی از مدیریت درد مزمن یا نورالژی در نظر گرفته شود.

همچنین مصرف قرص پرگابالین برای دیسک گردن تنها زمانی می‌تواند موثر باشد که دیسک گردن باعث فشار بر اعصاب و بروز درد عصبی (نوروپاتیک) شود مانند دردی که به بازوها یا دست‌ها تیر می‌کشد.

پرگابالین برای دندان درد

پرگابالین برای دندان‌درد معمولی کاربردی ندارد؛ با این حال، برای نورالژی سه‌قلو به صورت آف‌لیبل استفاده می‌شود. این بیماری نوعی درد عصبی شدید در صورت و فک است که گاهی اوقات ممکن است با دندان‌درد شدید اشتباه گرفته شود. برای تسکین دندان درد می‌توان از استامینوفن یا ایبوپروفن با تجویز پزشک استفاده کرد.

موارد مصرف قرص پرگابالین در بزرگسالان

1. درد نوروپاتی محیطی دیابتی
2. نورالژی پس از تبخال
3. فیبرومیالژیا
4. تشنج با شروع جزئی
5. درد نوروپاتیک همراه با آسیب نخاع

پرگابالین ۷۵ برای چیست؟

پرگابالین ۷۵ میلی‌گرم یکی از پرکاربردترین دوزهای این دارو است که معمولا برای درمان دردهای عصبی (نوروپاتیک) ناشی از دیابت یا زونا، فیبرومیالژیا (دردهای مزمن عضلانی) و کنترل برخی انواع تشنج تجویز می‌شود. علت اصلی انتخاب این دوز توسط پزشکان این است که اغلب درمان را با ۷۵ میلی‌گرم شروع می‌کنند تا بدن بیمار به آرامی به دارو عادت کرده و احتمال بروز عوارض جانبی مانند سرگیجه یا خواب‌آلودگی به حداقل برسد.

دوز ۷۵ معمولا دو بار در روز (صبح و شب) مصرف می‌شود.

دوز مصرف کپسول پرگابالین چقدر است؟

دوز مصرف کپسول پرگابالین به شدت به نوع بیماری، پاسخ بدن شما به دارو و عملکرد کلیه‌هایتان بستگی دارد. پزشک معمولاً درمان را با دوز پایین شروع کرده و طی هفته اول به تدریج آن را افزایش می‌دهد.

در ادامه، دوزهای معمول برای شرایط مختلف ذکر شده است:

• نوروپاتی دیابتی (درد عصبی ناشی از دیابت): شروع معمول با ۵۰ میلی‌گرم، سه بار در روز (۱۵۰ میلی‌گرم در روز) است. دوز ممکن است ظرف یک هفته به حداکثر ۳۰۰ میلی‌گرم در روز افزایش یابد.
• درد عصبی ناشی از آسیب نخاعی: شروع با ۷۵ میلی‌گرم دو بار در روز (۱۵۰ میلی‌گرم در روز) . دوز درمانی معمولاً بین ۱۵۰ تا ۶۰۰ میلی‌گرم در روز متغیر است.
• درد پس از زونا: دوز شروع ۷۵ میلی‌گرم دو بار در روز یا ۵۰ میلی‌گرم سه بار در روز است . دوز استاندارد بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم در روز است، اما در صورت عدم تسکین، ممکن است تا ۶۰۰ میلی‌گرم افزایش یابد .
• فیبرومیالژیا (درد مزمن عضلانی): درمان با ۱۵۰ میلی‌گرم در روز (تقسیم شده به دو نوبت) شروع می‌شود . دوز درمانی معمول بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ میلی‌گرم در روز است .
• صرع و تشنج (درمان کمکی): دوز موثر بین ۱۵۰ تا ۶۰۰ میلی‌گرم در روز است که در دو یا سه نوبت تقسیم می‌شود .
• اضطراب فراگیر (GAD): شروع با ۷۵ میلی‌گرم در روز که می‌تواند به تدریج افزایش یابد .
• اضطراب اجتماعی: شروع با ۱۰۰ میلی‌گرم سه بار در روز که ممکن است تا ۶۰۰ میلی‌گرم در روز افزایش یابد .
• سندرم پای بی‌قرار: شروع با ۵۰ تا ۷۵ میلی‌گرم قبل از خواب و افزایش تدریجی تا ۴۵۰ میلی‌گرم در روز .

آثار فارماکولوژیک و مکانیسم اثر داروی pregabalin

مکانیسم عمل دقیق پرگابالین (pregabalin) ناشناخته است، اما یک آنالوگ GABA است که به زیر واحد کانال‌های کلسیمی با ولتاژ در CNS متصل می‌شود. بر کانال‌های سدیم، گیرنده‌های مواد افیونی یا فعالیت آنزیم سیکلواکسیژناز تأثیر نمی‌گذارد. به نظر می‌رسد تداخلات با مسیرهای نورآدرنرژیک و سروتونرژیک نزولی که از ساقه مغز منشا می‌گیرند، انتقال درد نوروپاتیک از نخاع را کاهش می‌دهد. جذب با فراهمی زیستی > 90% و حداکثر غلظت پلاسمایی 3.2 میکروگرم در میلی لیتر (75 میلی گرم کپسول BID) و 2 میکروگرم در میلی لیتر (قرص 165 میلی گرم ER) می‌باشد.

اشکال دارویی پرگابالین

1. کپسول: 25 میلی گرم، 50 میلی گرم، 75 میلی گرم، 100 میلی گرم، 150 میلی گرم، 200 میلی گرم، 225 میلی گرم، 300 میلی گرم
2. محلول خوراکی: 20 میلی گرم در میلی لیتر
3. قرص نسخه تمدید شده: 5 میلی گرم، 165 میلی گرم، 330 میلی گرم

اسامی رایج داروی پرگابالین در ایران

این داروها با نام‌های تجاری خاص توسط شرکت‌های مختلف عرضه می‌شوند:

• لایریکا (Lyrica): برند اصلی و خارجی (Pfizer آلمان) که توسط بهستان دارو وارد می‌شود.
• لایریور (Lyrivar): شرکت داروسازی اکتوورکو
• پرگابایوکس (Pregabiox) داروسازی باختر بیوشیمی
• نوریکا (Neurika) داروسازی تهران شیمی
• گاباپرل (Gabaprel) داروسازی سامی ساز
• کوئیژیل (Quijil) داروسازی دکتر عبیدی
• ژینکس یا جینکس (Genex) داروسازی ابوریحان
• پرگاسول (Pregasol) داروسازی امین
• نورفیبکس (Neurfibex) داروسازی بهستان تولید
• پرلینکا (Perlinka) داروسازی آنی درمان
• گاباترانس (Gabatrans) داروسازی سجاد داروی شرق
• پرگابین (Pregabin) داروسازی کیمیدارو

مقدار مصرف داروی pregabalin

داروی پرگابالین را طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز بعد از یک وعده غذایی عصر، از طریق خوراکی مصرف کنید. اشکال دارویی قرص را به صورت کامل میل کرده و از خرد کردن یا جویدن آن خودداری کنید. انجام این کار (خرد کردن قرص) می‌تواند همه دارو را به یکباره آزاد کند و خطر عوارض جانبی را افزایش دهد. برای کاهش خطر عوارض جانبی (مانند سرگیجه و خواب آلودگی)، پزشک ممکن است به شما دستور دهد که این دارو را با دوز پایین شروع کنید و به تدریج دوز خود را افزایش دهید. از این دارو به طور منظم استفاده کنید تا بیشترین سود را از آن ببرید و برای کمک به یادآوری، آن را هر روز در ساعت معینی مصرف کنید.

بهترین زمان مصرف کپسول پرگابالین

بهترین زمان مصرف کپسول پرگابالین به نوع داروی تجویزی و دستور پزشک بستگی دارد، اما اصول کلی زیر برای تعیین زمان مناسب وجود دارد:

۱. کپسول‌های معمولی و محلول خوراکی

• تعداد دفعات: این کپسول‌ها معمولا دو یا سه بار در روز مصرف می‌شوند.
• ثبات زمانی: بسیار مهم است که دارو را هر روز در ساعت‌های مشخص و ثابتی میل کنید تا سطح دارو در بدن شما پایدار بماند.
• همراه با غذا یا بدون آن: کپسول‌های معمولی را می‌توانید با غذا یا بدون غذا مصرف کنید.

۲. کپسول‌های پیوسته رهش

اگر پزشک نوع پیوسته رهش را تجویز کرده باشد، بهترین زمان مصرف آن یک بار در روز و بعد از وعده شام است.

۳. ملاحظات خاص بر اساس نوع بیماری

• اختلالات خواب و درد شدید: اگر پرگابالین برای مدیریت همزمان درد شدید و اختلال خواب تجویز شده باشد، مصرف آن در نوبت شب می‌تواند به بهبود کیفیت خواب کمک کند.
• سندرم پای بیقرار: برای این مورد، دارو معمولا قبل از خواب مصرف می‌شود.
• مدیریت عوارض: از آنجایی که خواب‌آلودگی و سرگیجه از شایع‌ترین عوارض این دارو هستند، مصرف نوبت‌های اصلی در زمان‌هایی که نیاز به هوشیاری کامل ندارید (مانند قبل از استراحت) می‌تواند به تحمل بهتر دارو کمک کند.

مقدار مصرف قرص پرگابالین در بزرگسالان

1. داروی پرگابالین (pregabalin) برای درد نوروپاتی محیطی دیابتی (کپسول‌های رهش منظم)، 50 میلی گرم به صورت خوراکی هر 8 ساعت مصرف می‌شود که ممکن است در صورت نیاز تا 100 میلی گرم هر 8 ساعت در عرض 1 هفته افزایش یابد. این مقدار دوز برای اشکال دارویی قرص، 165 میلی گرم روزانه به صورت خوراکی است که بر اساس پاسخ و تحمل به 330 میلی گرم روزانه در طی 1 هفته افزایش می‌یابد.
2. در جهت درمان نورالژی پس از تبخال در اشکال کپسول‌های رهش منظم، 150-300 میلی گرم روزانه به صورت خوراکی تجویز می‌شود که در برخی بیماران به 300 میلی گرم در روز تقسیم 8-12 ساعت بعد از 1 هفته افزایش می‌یابد. این مقدار دوز مصرفی در اشکال قرص‌های با انتشار گسترده 165 میلی گرم روزانه مصرف می‌شود که در صورت نیاز بر اساس پاسخ و تحمل به 330 میلی گرم روزانه در طی 1 هفته افزایش می‌یابد.
3. برای فیبرومیالژیا فقط کپسول‌های رهش منظم و محلول خوراکی، 75 میلی گرم روزانه به صورت خوراکی هر 12 ساعت مصرف می‌شود که در برخی بیماران در صورت نیاز به 150 میلی گرم در 12 ساعت پس از 1 هفته افزایش می‌یابد. به دلیل عوارض جانبی وابسته به دوز، دوزهای بیش از 450 میلی گرم در روز توصیه نمی‌شود.
4. پرگابالین برای تشنج با شروع جزئی فقط با کپسول‌های رهش منظم و محلول خوراکی به عنوان درمان کمکی برای درمان تشنج با شروع نسبی استفاده می‌شود. دوز پیشنهادی 150 میلی گرم روزانه به صورت خوراکی در 8-12 ساعت می‌باشد که بر اساس پاسخ بالینی و تحمل‌پذیری، ممکن است پزشک دوز را به صورت هفتگی افزایش دهد.
5. در جهت درمان درد نوروپاتیک همراه با آسیب نخاع، 75 میلی گرم به صورت خوراکی هر 12 ساعت مصرف می‌شود که ممکن است در عرض 1 هفته به 300 میلی گرم در روز تقسیم در 12 ساعت افزایش یابد. اگر پس از 2-3 هفته تسکین درد کافی وجود نداشت و دوز 300 میلی گرم در روز تحمل شد، شاید لازم باشد دوز را مجدداً تا 600 میلی گرم در روز افزایش دهید.

مقدار مصرف قرص پرگابالین در کودکان

1. پرگابالین به عنوان درمان کمکی برای درمان تشنج با شروع جزئی در بیماران بالای 1 ماه استفاده می‌شود. دوز پیشنهادی برای نوزادان بالای 1 ماه تا کمتر از 17 سال (وزن 11 کیلوگرم تا کمتر از 30 کیلوگرم)، 3.5 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه به صورت خوراکی می‌باشد. این مقدار دوز مصرفی در کودکان با وزن بیشتر از 30 کیلوگرم 2.5 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه به صورت خوراکی تجویز می‌شود.
2. ایمنی واثربخشی این دارو برای درمان فیبرومیالژیا در کودکان ثابت نشده است. براساس برخی گزارشات، نقطه پایانی اثربخشی اولیه تغییر از پایه تا هفته 15 در میانگین شدت درد (برگرفته از مقیاس رتبه بندی عددی 11 نقطه‌ای) از نظر عددی بهبود بیشتری را برای بیماران تحت درمان با پرگابالین در مقایسه با بیماران تحت درمان با دارونما نشان داد، اما به معنی آماری نرسید.

اثر کپسول پرگابالین چند ساعت در بدن می‌ماند؟

ماندگاری پرگابالین در بدن از جنبه‌های مختلف (خون، ادرار و اثرات درمانی) متفاوت است. بر اساس منابع، جزئیات زمان باقی‌ماندن این دارو به شرح زیر است:

در خون (پلاسما): کپسول پرگابالین حدود ۳۵ ساعت در خون باقی می‌ماند.

نیمه‌عمر حذف: میانگین نیمه‌عمر حذف این دارو (زمانی که طول می‌کشد تا غلظت دارو در بدن به نصف کاهش یابد) در افرادی که عملکرد کلیوی نرمال دارند، حدود ۶.۳ ساعت است.

در ادرار: مطالعات نشان داده‌اند که اثرات پرگابالین می‌تواند تا ۵ الی ۶ روز در ادرار قابل تشخیص باشد.

مدت اثر بالینی: نکته مهم این است که اگرچه دارو تا ۳۵ ساعت در خون وجود دارد، اما اثرات درمانی و بالینی آن ممکن است زودتر از این زمان از بین برود. به همین دلیل است که معمولا کپسول‌های معمولی دو یا سه بار در روز تجویز می‌شوند تا سطح اثرگذاری آن ثابت بماند.

عوامل موثر بر ماندگاری دارو

عملکرد کلیه: پرگابالین عمدتا از طریق کلیه‌ها و به صورت تغییرنیافته دفع می‌شود. بنابراین، در افراد مسن یا کسانی که دچار اختلالات کلیوی هستند، دارو برای مدت طولانی‌تری در بدن باقی می‌ماند و نیاز به تنظیم دوز توسط پزشک دارد.

نوع فرمولاسیون: زمان رسیدن به اوج غلظت در خون در کپسول‌های معمولی (فوری‌رهش) حدود ۰.۷ ساعت و در کپسول‌های پیوسته رهش (CR) بین ۵ تا ۱۲ ساعت است که بر زمان شروع و تداوم اثر تأثیر می‌گذارد.

در صورت فراموشی مصرف قرص پرگابالین چه کار کنیم؟

کپسول معمولی: اگر یادتان رفت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموش شده را رها کنید و هرگز دو دوز را با هم مصرف نکنید.

نوع پیوسته رهش: اگر نوبت بعد از شام را فراموش کردید، می‌توانید آن را قبل از خواب (بعد از یک میان‌وعده) یا صبح روز بعد (بعد از صبحانه) مصرف کنید.

موارد احتیاط مصرف پرگابالین

قبل از مصرف داروی پرگابالین (pregabalin)، اگر به آن یا سایر ترکیبات موجود در دارو حساسیت دارید، از مصرف خودداری کنید. این دارو ممکن است حاوی مواد غیرفعالی باشد که می‌تواند باعث واکنش‌های آلرژیک یا مشکلات دیگر شود. در صورت داشتن سوابق پزشکی از جمله مشکلات قلبی (مانند نارسایی قلبی)، بیماری کلیوی، سابقه واکنش آلرژیک شامل خارش و تورم صورت، لب، زبان و گلو (آنژیوادم)، سابقه شخصی یا خانوادگی اختلال مصرف مواد (مانند مصرف بیش از حد یا اعتیاد به مواد مخدر و الکل)، مشکلات تنفسی (مانند COPD) و… با پزشک در رابطه با خطرات دارو مشورت کنید. برخی از موارد احتیاط و هشدار استفاده از داروی پرگابالین شامل موارد زیر می‌باشد؛

1. مصرف پرگابالین در برخی بیماران منجر به ادم محیطی می‌شود. فرکانس‌های بالاتر افزایش وزن و ادم محیطی در بیمارانی که هم پرگابالین و هم یک عامل ضد دیابت تیازولیدین دیون مصرف می‌کردند در مقایسه با بیمارانی که هر دو دارو را به تنهایی مصرف می‌کردند، مشاهده شد. این بیماران را برای تشدید احتمالی علائم نارسایی احتقانی قلب در هنگام استفاده از پرگابالین تحت نظر بگیرید.
2. این دارو در برخی موارد سبب گیجی و خواب آلودگی شده است. به بیماران اطلاع دهید که پرگابالین ممکن است توانایی آن‌ها در انجام وظایفی مانند رانندگی یا کار با ماشین آلات را مختل کند. مصرف همزمان پرگابالین با سایر داروهای مضعف سیستم عصبی مرکزی (CNS) ممکن است این اثرات را تشدید کند. برای بیماران 1 ماهه تا کمتر از 4 سال، خواب‌آلودگی شامل اصطلاحات مرتبط با بی‌حالی، کندی و پرخوابی است.
3. علائمی از جمله بی‌خوابی، حالت تهوع، سردرد، اضطراب و اسهال به دنبال قطع ناگهانی یا سریع درمان گزارش شد. افزایش دفعات تشنج ممکن است در بیماران مبتلا به اختلالات تشنج رخ دهد و درمان را به سرعت قطع کنند. به جای قطع ناگهانی دارو، پرگابالین را به تدریج در طی حداقل 1 هفته کاهش دهید.
4. در مطالعات کنترل شده، تاری دید و سایر رویدادهای مرتبط با بینایی با درمان گزارش شده است. اهمیت بالینی یافته‌های چشمی ناشناخته است، به بیماران اطلاع دهید تا در صورت بروز تغییرات در بینایی، پزشک خود را مطلع کنند. اگر اختلال بینایی ادامه داشت، ارزیابی بیشتر را در نظر بگیرید.
5. افزایش کراتین کیناز با درمان همراه بوده است. برای علائم (مانند درد، حساسیت یا ضعف عضلانی غیرقابل توضیح، به ویژه اگر این علائم عضلانی با کسالت یا تب همراه باشد) نظارت کنید. در صورت تشخیص یا مشکوک شدن به میوپاتی یا اگر سطح کراتین کیناز به طور قابل توجهی افزایش یافت، درمان را قطع کنید.
6. افسردگی شدید، تهدید کننده حیات یا کشنده تنفسی در هنگام مصرف همزمان با داروهای مضعف سیستم عصبی مرکزی، از جمله مواد افیونی یا در زمینه اختلالات تنفسی زمینه‌ای گزارش شده است. شروع درمان با دوز پایین را در نظر داشته و در صورت تجویز همزمان یک داروی مضعف CNS دیگر، مانند مواد افیونی یا تجویز آن برای بیماران با اختلالات تنفسی زمینه‌ای، علائم افسردگی تنفسی و آرامبخشی را تحت نظر بگیرید.

موارد منع مصرف پرگابالین

اصلی‌ترین مورد منع مصرف قطعی پرگابالین، داشتن حساسیت شناخته شده به این دارو یا هر یک از ترکیبات موجود در آن است. در صورت بروز واکنش‌های حساسیتی شدید مانند آنژیوادم (ورم صورت، دهان یا گلو) یا تاول‌های پوستی، مصرف دارو باید فوراً قطع و به پزشک مراجعه شود.

علاوه بر منع مصرف قطعی، شرایط و هشدارهای مهمی وجود دارد که در صورت وجود آن‌ها، مصرف دارو باید با احتیاط فراوان و تحت نظر دقیق پزشک انجام شود:

• خطر بروز مشکلات تنفسی تهدید کننده زندگی (تضعیف تنفس) در افرادی که بیماری‌های ریوی پیش‌زمینه مانند COPD (بیماری انسدادی ریوی مزمن) دارند، بسیار بالا است. این خطر در سالمندان و افرادی که همزمان از داروهای خواب‌آور یا مسکن‌های مخدر (اپیوئیدها) استفاده می‌کنند، دوچندان می‌شود.
• پرگابالین ممکن است خطر بروز افکار یا رفتارهای خودکشی را افزایش دهد. افرادی که سابقه افسردگی، اختلالات خلقی یا افکار خودکشی دارند، باید قبل از شروع دارو پزشک را مطلع کنند.
• از آنجایی که دارو عمدتا از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود، در صورت اختلال عملکرد کلیه یا دیالیز، دوز دارو باید به دقت توسط پزشک کاهش یابد.
• افراد دارای نارسایی قلبی احتقانی باید با احتیاط رفتار کنند، زیرا دارو می‌تواند باعث ورم دست و پا و افزایش وزن شود که شرایط قلبی را بدتر می‌کند.
• افرادی که سابقه سوءمصرف مواد یا الکل دارند، در معرض خطر وابستگی فیزیکی یا سوء مصرف این دارو هستند.

تفاوت پرگابالین با گاباپنتین

پرگابالین و گاباپنتین هر دو به دسته‌ای از داروها به نام گاباپنتینوئیدها (آنالوگ‌های گاما آمینوبوتیریک اسید) تعلق دارند. اگرچه این دو دارو شباهت‌های ساختاری و عملکردی زیادی دارند، اما تفاوت‌های کلیدی در اثربخشی، جذب و کاربردهای آن‌ها وجود دارد که در ادامه شرح داده می‌شود:

۱. سرعت و میزان اثربخشی

• اثربخشی سریع‌تر: مطالعات اخیر نشان می‌دهند که پرگابالین اغلب تسکین درد سریع‌تر و قابل‌توجه‌تری نسبت به گاباپنتین ایجاد می‌کند. در برخی بیماران، اثرات درمانی پرگابالین می‌تواند از همان هفته اول شروع مصرف مشاهده شود.
• قدرت (Potency): پرگابالین نسبت به گاباپنتین داروئی قوی‌تر محسوب می‌شود؛ به این معنا که دوزهای پایین‌تری از پرگابالین می‌تواند اثری مشابه با دوزهای بالاتر گاباپنتین داشته باشد.

۲. جذب و فارماکوکینتیک

• جذب خطی: پرگابالین دارای جذب خطی و متناسب با دوز است، به این معنی که با افزایش دوز، غلظت آن در خون به طور پیش‌بینی‌شده‌ای بالا می‌رود.
• پایداری: پرگابالین پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب شده و برخلاف بسیاری از داروها، به پروتئین‌های پلاسما نمی‌چسبد و تداخلات دارویی کمتری از نظر متابولیسم کبدی دارد.

۳. موارد مصرف تایید شده (FDA)

در حالی که هر دو دارو برای دردهای عصبی و صرع استفاده می‌شوند، تفاوت‌های ظریفی در تاییدیه‌های رسمی آن‌ها وجود دارد:

• فیبرومیالژیا: پرگابالین به طور اختصاصی توسط FDA برای درمان فیبرومیالژیا تایید شده است، در حالی که گاباپنتین معمولاً به صورت آف‌لیبل برای این مورد به کار می‌رود.
• صرع: هر دو دارو به عنوان درمان کمکی برای تشنج‌های پارشال (جزئی) تایید شده‌اند.
• دردهای عصبی: هر دو برای درد عصبی ناشی از دیابت و زونا (PHN) استفاده می‌شوند، اما پرگابالین برای درد عصبی ناشی از آسیب نخاعی نیز تاییدیه رسمی دارد.

۴. هزینه و دسترسی

• گاباپنتین: به دلیل قیمت پایین‌تر و دسترسی گسترده‌تر، همچنان به طور وسیعی تجویز و استفاده می‌شود.
• پرگابالین: اگرچه ممکن است موثرتر باشد، اما هزینه‌ی آن معمولاً بالاتر است. همچنین پرگابالین در دسته‌بندی مواد تحت کنترل (Schedule V) قرار دارد، زیرا پتانسیل سوءمصرف و ایجاد حالت سرخوشی (High) در آن گزارش شده است.

۵. عوارض جانبی مشترک

هر دو دارو عوارض جانبی مشابهی مانند سرگیجه، خواب‌آلودگی، ورم دست و پا (ادِم) و افزایش وزن دارند. همچنین در هر دو دارو، خطر بروز “آبشار تجویز” در سالمندان وجود دارد؛ به این معنی که مصرف این داروها ممکن است باعث ورم شود و پزشک به اشتباه برای درمان این ورم، داروی ادرارآور تجویز کند.

عوارض جانبی قرص پرگابالین (pregabalin)

خواب آلودگی، سرگیجه، سردرد، خشکی دهان، حالت تهوع، یبوست، سستی و پرخوابی، لرزش، تاری دید و دوبینی برخی از عوارض داروی پرگابالین (pregabalin) می‌باشد. اگر هر یک از این اثرات ماندگار یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند عوارض جانبی جدی ندارند. برخی از عوارض جانبی جدی این دارو شامل تغییرات بینایی (مانند تاری دید)، خونریزی و کبودی غیرمعمول، درد، حساسیت و ضعف عضلانی (به ویژه با تب یا خستگی غیرعادی)، تورم دست‌ و پا، افسردگی، افکار خودکشی و… می‌باشد. در ادامه به برخی از عوارض شایع پرگابالین خواهیم پرداخت؛

1. سرگیجه (3.4-17.1%)
2. خواب آلودگی (0.5-11.4%)
3. سرگیجه (8-45%)
4. خواب آلودگی (بی حالی، سستی، پرخوابی؛ 4-36%)
5. ادم محیطی (16%)
6. آتاکسی (1-20%)
7. خستگی (5-11%)
8. خشکی دهان (1-15%)
9. افزایش وزن (16%)
10. لرزش (11%)
11. تاری دید (12-1%)
12. دوبینی (12%)

تداخل دارویی پرگابالین

1. تداخلات رده X (پرهیز): آزلاستین(بینی)، برم پریدول، اکسوممازین، اورفنادرین، پارالدهید، تالیدوماید
2. افزایش اثرات داروها توسط پرگابالین: اتانول، آزلاستین(بینی)، بلونانسرین، برکسانولون، بوپرنورفین، سرکوب کننده های CNS، فلونیترازپام، متوتریمپرازین، متیروزین، آگونیست اپیوئید، اورفناندرین، اکسی کدون، پارالدهید، پیریبدیل، پرامی پکسول، روپینیرول، روتیگوتین، سوورکسانت، تالیدوماید، زولپیدم
3. افزایش اثرات پرگابالین: بریمونیدین(موضعی)، بروموپراید، برومپریدول، کانابیدیول، کانابیس، کلرمتیازول، کلرفنزین کاربامات، دیمتیندن(موضعی)، دوکسیلامین، درونابینول، دروپریدول، اسکتامین، هیدروکسی زین، کاوا کاوا، لمبورکسانت، لوفکسیدین، منیزیم سولفات،روفینامید، سدیم اکسیبات، تتراهیدروکانابینول

مصرف قرص پرگابالین (pregabalin) در دوران بارداری و شیردهی

مطالعات مشاهده‌ای در مورد استفاده از این دارو در دوران بارداری حاکی از افزایش اندک احتمالی در میزان کلی نقایص اصلی مادرزادی است، اما هیچ الگوی ثابت یا خاصی از نقایص اصلی مادرزادی شناسایی نشده است. داده‌های موجود پس از بازاریابی در مورد سقط جنین و سایر عوارض جانبی رشد مادر، جنین و رشد طولانی مدت، برای شناسایی خطر مرتبط با پرگابالین کافی نبود.

مطالعات حیوانی داروی پرگابالین

1. در مطالعه باروری حیوانات با پرگابالین در موش‌های صحرایی نر، اثرات نامطلوب تولید مثلی و رشدی مشاهده شد.
2. در مطالعات تولیدمثل حیوانی، افزایش بروز ناهنجاری‌های ساختاری جنین و سایر تظاهرات سمیت رشدی، از جمله ناهنجاری‌های اسکلتی، تاخیر در استخوان‌سازی و کاهش وزن بدن جنین در فرزندان موش‌ها و خرگوش‌هایی که پرگابالین خوراکی در طول اندام‌زایی، در دوزهایی که پلاسما تولید می‌کردند، مشاهده شد. مواجهه با پرگابالین (AUC) بیشتر یا برابر با 16 برابر قرار گرفتن در معرض انسان در حداکثر دوز توصیه شده 600 میلی گرم در روز گزارش شده است.

تاثیر پرگابالین در شیردهی

مقادیر کمی پرگابالین در شیر زنان شیرده شناسایی شده است. بر اساس مطالعات حیوانی، خطر بالقوه تومورزایی با قرار گرفتن در معرض پرگابالین از طریق شیر مادر برای نوزاد شیرده وجود دارد. داده‌های مطالعه بالینی موجود در بیماران بالای 12 سال نتیجه گیری واضحی در مورد خطر بالقوه تومورزایی با پرگابالین ارائه نمی‌دهد. به دلیل خطر بالقوه تومورزایی، شیردهی در طول درمان توصیه نمی‌شود.

شرایط نگهداری داروی pregabalin

داروی پرگابالین باید در دمای اتاق و به دور از نور و رطوبت نگهداری شود. توجه داشته باشید که اشکال دارویی مختلف داروهای شیمیایی و گیاهی از جمله پماد، کرم، قرص، کپسول، شربت و… باید دور از دسترس حیوانات و کودکان نگهداری شوند.

کلام آخر در مورد داروی پرگابالین

در این مقاله از مجله داروخانه آنلاین مثبت سبز به بررسی و تحلیل دردهای عصبی و نخاعی و نقش بارز داروی پرگابالین در مدیریت این نوع دردها پرداختیم. این نوع دردها، که معمولاً به عنوان نتیجه‌ی آسیب یا نقص در سیستم عصبی ظاهر می‌شوند، یک چالش جدی در زندگی افراد مبتلا به آن‌ها ایجاد می‌کنند. پرگابالین به عنوان یک داروی ضد صرع و مهارکننده عصبی، به‌طور گسترده در مدیریت این دردها به کار می‌رود. تحلیل مکانیسم عمل پرگابالین نشان داد که این دارو به عنوان یک آنتی‌اپیلپتیک و مهارکننده کانال‌های کلسیم در عصب‌ها، قادر است به تعدیل فعالیت عصبی و کاهش پاسخ درد در افراد مبتلا به دردهای عصبی و نخاعی بپردازد.