بیماری‌های خودایمنی گروهی از اختلالات پیچیده است که در آن‌ها سیستم ایمنی به جای دفاع از بدن، به بافت‌ها و سلول‌های خودی حمله می‌کند. این فرآیند می‌تواند به تخریب بافت‌ها، التهاب مزمن و بروز علائم ناتوان‌کننده منجر شود. درمان این بیماری‌ها همواره چالشی بزرگ برای پزشکان بوده است، زیرا کنترل بیش‌فعالیت سیستم ایمنی بدون تضعیف کامل آن، نیازمند داروهای هدفمند و پیشرفته است. یکی از داروهای نوین در این زمینه آلمتوزوماب است. این دارو به صورت تزریق وریدی تجویز شده و در درمان برخی بیماری‌ها مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS) نتایج چشمگیری نشان داده است. در این مقاله به بررسی نقش و اهمیت آلمتوزوماب در مدیریت بیماری‌های خودایمنی می‌پردازیم.
