درمان کهیر با توجه به انواع آن
کهیر انواع مختلفی دارد که هر کدام به دلیل خاصی در بدن ایجاد میشود. برای درمان کهیر، از سه درمان خوراکی، تزریقی و موضعی کمک گرفته میشود. در جدول زیر، با توجه به نوع کهیر، بهترین نوع درمان برای آن را مشخص کردهایم:
| نام کهیر | چگونگی ایجاد یا شکل ظاهری | درمان اصلی |
|---|---|---|
| کهیر حاد | شروع ناگهانی؛ کمتر از ۶ هفته | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر مزمن | عود مکرر؛ بیش از ۶ هفته | قرص؛ در موارد مقاوم قرص + آمپول امالیزوماب |
| کهیر خودبهخودی | بدون محرک مشخص و قابلشناسایی | قرص؛ در نوع مقاوم قرص + آمپول |
| کهیر فیزیکی | در اثر محرکهای محیطی یا مکانیکی | قرص آنتیهیستامین |
| درموگرافیسم | خطوط برجسته پس از خراش یا مالش | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر فشاری | تورم عمقی پس از فشار طولانی | قرص؛ موارد مقاوم قرص + آمپول |
| کهیر سرمایی | برجستگی پس از تماس با سرما | قرص؛ در واکنش شدید آمپول اپینفرین |
| کهیر گرمایی | ضایعات موضعی پس از تماس با گرما | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر آفتابی | دانههای خارشدار پس از نور خورشید | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر تماسی | ضایعه در محل تماس با ماده محرک | قرص؛ پماد فقط برای تسکین خارش |
| کهیر کولینرژیک | دانههای ریز پس از تعریق یا گرما | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر لرزشی | تورم پس از لرزش یا اصطکاک | قرص آنتیهیستامین |
| کهیر ناشی از ورزش | ضایعات حین یا پس از فعالیت بدنی | قرص؛ در آنافیلاکسی آمپول اپینفرین |
بهترین قرص برای درمان کهیر کدام است؟
بهترین قرص برای درمان کهیر معمولا از میان داروی ضد حساسیت یا آنتیهیستامینها انتخاب میشود. کهیر در بسیاری از موارد به دلیل آزاد شدن هیستامین در بدن ایجاد میشود؛ به همین دلیل، قرصهای آنتیهیستامین میتوانند به کاهش خارش، قرمزی، برجستگیهای پوستی و التهاب کمک کنند. البته انتخاب بهترین دارو به عوامل زیر وابسته است:
- شدت کهیر
- حاد یا مزمن بودن آن
- سن فرد
- سابقه بیماری
- بارداری
- شیردهی
- داروهای مصرفی
در بسیاری از موارد، پزشکان ابتدا سراغ آنتیهیستامینهای نسل جدید میروند؛ چون معمولا خوابآلودگی کمتری ایجاد میکنند و برای کنترل علائم روزانه کهیر پوستی مناسبتر هستند. با این حال، در بعضی افراد ممکن است داروهای خوابآور، کورتونی یا درمانهای تخصصیتر هم لازم شود؛ بهخصوص اگر کهیر شدید، طولانیمدت یا مقاوم به درمان باشد.
برخی از قرصهایی که ممکن است برای کنترل علائم کهیر تجویز یا توصیه شوند عبارتند از:
- ستیریزین
- لوراتادین
- فکسوفنادین
- لووستیریزین
- هیدروکسیزین
- کلرفنیرامین
نکته مهم:
مصرف خودسرانه دارو، بهخصوص قرصهای کورتونی یا داروهای خوابآور، میتواند عوارضی به همراه داشته باشد. بنابراین اگر کهیر مکرر، شدید، همراه با تورم لب و صورت، تنگی نفس یا علائم طولانیمدت دارید، بهتر است برای انتخاب داروی مناسب به پزشک مراجعه کنید.
در بخشهای بعدی مقاله، انواع قرصهای کهیر را بهصورت کاملتر دستهبندی میکنیم و توضیح میدهیم هر گروه دارویی چه کاربردی دارد و برای چه شرایطی مناسبتر است.
قرصهای آنتیهیستامین نسل دوم برای کهیر؛ انتخابهایی با خوابآوری کمتر و پرمصرف
آنتیهیستامینهای نسل دوم معمولا انتخاب اصلی برای کنترل کهیر هستند؛ چون میتوانند خارش، قرمزی و برجستگیهای پوستی را کاهش دهند، بدون اینکه در بیشتر افراد خوابآلودگی شدید ایجاد کنند. این داروها برای مصرف روزانه مناسبترند و در بسیاری از موارد، پزشک درمان کهیر حاد یا مزمن را با همین گروه دارویی شروع میکند. البته کمخوابآور بودن به معنی بیعارضه بودن نیست و بعضی افراد ممکن است با داروهایی مثل ستیریزین یا لووستیریزین کمی خوابآلود شوند. در ادامه، پرمصرفترین قرصهای نسل دوم برای کهیر را معرفی میکنیم.
قرص لوراتادین (لوراتکس)
لوراتادین که با نام تجاری لوراتکس نیز شناخته میشود، یکی از آنتیهیستامینهای نسل دوم است که برای کاهش خارش، قرمزی و برجستگیهای پوستی ناشی از کهیر استفاده میشود:
- این دارو با مهار اثر هیستامین در بدن، شدت واکنش آلرژیک پوستی را کمتر میکند و معمولا خوابآلودگی کمی دارد.
- دوز رایج لوراتادین در بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، ۱۰ میلیگرم یک بار در روز است.
- در کهیر حاد، مصرف دارو معمولا تا زمان فروکش کردن علائم ادامه پیدا میکند؛ اما اگر کهیر مکرر، طولانی یا شدید باشد، مدت مصرف باید توسط پزشک تعیین شود.
- علائم جواب دادن درمان شامل کاهش خارش، کم شدن تعداد دانههای کهیری، کاهش قرمزی پوست و کمتر شدن دفعات عود در طول روز است.
قرص فکسوفنادین (فستوور)
فکسوفنادین یا فستوور از آنتیهیستامینهای نسل دوم و کمخوابآور است که برای کهیر مزمن و علائم آلرژیک پوستی کاربرد زیادی دارد:
- این دارو برای افرادی مناسب است که نیاز به کنترل علائم در طول روز دارند و نمیخواهند دچار خوابآلودگی قابل توجه شوند.
- دوز رایج فکسوفنادین برای کهیر در بزرگسالان، ۱۸۰ میلیگرم یک بار در روز است و بهتر است با آب مصرف شود؛ مصرف همزمان آن با آبمیوههایی مثل آب پرتقال، سیب یا گریپفروت میتواند جذب دارو را کم کند.
- در صورت پاسخ مناسب، خارش پوست کمتر میشود، اندازه و تعداد کهیرها کاهش پیدا میکند و فرد نیاز کمتری به خاراندن مداوم پوست پیدا میکند.
- افزایش دوز فکسوفنادین در کهیر مزمن فقط باید با نظر پزشک انجام شود.
قرص ستیریزین
ستیریزین یکی از پرمصرفترین قرصهای ضد حساسیت برای کهیر است و میتواند به کاهش خارش، التهاب و برجستگیهای پوستی کمک کند:
- این دارو در گروه آنتیهیستامینهای نسل دوم قرار میگیرد، اما در بعضی افراد ممکن است کمی خوابآلودگی ایجاد کند؛ بنابراین بهتر است فرد در شروع مصرف، واکنش بدن خود را بررسی کند.
- دوز رایج ستیریزین در بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، ۱۰ میلیگرم یک بار در روز است.
- در کهیر حاد، مصرف روزانه تا زمان آرام شدن علائم ادامه پیدا میکند و در کهیر مزمن، پزشک ممکن است مصرف منظمتری را برای چند هفته توصیه کند.
- نشانه اثرگذاری دارو، کاهش خارش، کمتر شدن قرمزی و کم شدن برجستگیهای کهیری در ساعات بعد از مصرف است.
قرص لووستیریزین
لووستیریزین از مشتقات ستیریزین و از آنتیهیستامینهای نسل دوم است که برای کنترل خارش و ضایعات پوستی کهیر استفاده میشود:
- این دارو معمولا اثر طولانیمدت دارد و مصرف یک بار در روز آن میتواند برای بسیاری از افراد کافی باشد.
- دوز رایج لووستیریزین در بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، ۵ میلیگرم یک بار در روز است و اغلب شبها مصرف میشود؛ زیرا در برخی افراد ممکن است خوابآلودگی ایجاد کند.
- اگر دارو موثر باشد، بیمار متوجه کاهش خارش شبانه، کمتر شدن التهاب پوست و کاهش دفعات ایجاد کهیر جدید میشود.
- در افراد مبتلا به مشکلات کلیوی، دوز دارو باید با نظر پزشک تنظیم شود.
قرص دسلوراتادین (نئوتادین)
دسلوراتادین که با نام تجاری نئوتادین هم شناخته میشود، یکی دیگر از آنتیهیستامینهای نسل دوم است که برای کاهش علائم آلرژی و کهیر کاربرد دارد:
- این دارو با مهار اثر هیستامین، به کاهش خارش، تورم و ضایعات کهیری کمک میکند و معمولا خوابآلودگی کمی دارد.
- دوز رایج دسلوراتادین در بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، ۵ میلیگرم یک بار در روز است.
- مدت مصرف در کهیر حاد معمولا تا بهبود علائم است؛ اما در کهیر مزمن یا عودکننده، ادامه مصرف باید بر اساس نظر پزشک انجام شود.
- کاهش شدت خارش، کمتر شدن دانههای برجسته و کاهش التهاب پوست از نشانههای پاسخ مناسب به درمان با این دارو است.
قرص بیلاستین
بیلاستین از آنتیهیستامینهای نسل دوم و کمخوابآور است که برای کنترل علائم کهیر، خارش و واکنشهای آلرژیک پوستی استفاده میشود:
- دوز رایج بیلاستین در بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، ۲۰ میلیگرم یک بار در روز است.
- این دارو بهتر است با معده خالی مصرف شود؛ یعنی حدود یک ساعت قبل از غذا یا دو ساعت بعد از غذا، زیرا غذا و برخی آبمیوهها میتوانند جذب آن را کاهش دهند.
- در صورت اثرگذاری مناسب، خارش پوست آرامتر میشود، برجستگیهای کهیری کمتر ظاهر میشوند و فرد احساس سوزش یا تحریک پوستی کمتری دارد.
- افزایش دوز بیلاستین برای کهیر مزمن فقط باید تحت نظر پزشک انجام شود.
قرصهای ضد حساسیت خوابآور برای کهیر شدید و خارش شبانه
در بعضی موارد، خارش کهیر آنقدر شدید است که خواب شبانه فرد را مختل میکند یا باعث بیقراری و خاراندن مداوم پوست میشود. در چنین شرایطی، پزشک ممکن است برای مدت کوتاه از آنتیهیستامینهای نسل اول یا خوابآور استفاده کند. این داروها میتوانند خارش را کاهش دهند و به بهتر خوابیدن بیمار کمک کنند؛ اما به دلیل احتمال خوابآلودگی، کاهش تمرکز، خشکی دهان، تاری دید و تداخل دارویی، معمولا انتخاب اول درمان روزانه کهیر نیستند. در ادامه، چند نمونه از قرصهای ضد حساسیت خوابآور که ممکن است در موارد خاص برای کهیر استفاده شوند، معرفی میشوند.
قرص هیدروکسیزین
هیدروکسیزین از آنتیهیستامینهای قدیمیتر و خوابآور است که گاهی برای کنترل خارش شدید کهیر، بهخصوص زمانی که خارش باعث بیخوابی میشود، تجویز میشود:
- این دارو علاوه بر کاهش اثر هیستامین، خاصیت آرامبخش هم دارد؛ به همین دلیل معمولا برای مصرف روزانه و هنگام رانندگی یا کارهای نیازمند تمرکز گزینه مناسبی نیست.
- دوز رایج هیدروکسیزین در بزرگسالان معمولا از ۲۵ میلیگرم شبها شروع میشود و در صورت نیاز، پزشک میتواند مقدار مصرف را تنظیم کند.
- مدت مصرف این دارو باید کوتاه و طبق نظر پزشک باشد، زیرا خوابآلودگی، خشکی دهان، تاری دید و تداخل دارویی از عوارض احتمالی آن است.
- نشانه پاسخ به درمان با هیدروکسیزین، کاهش خارش شبانه، خواب بهتر و کمتر شدن تحریکپذیری پوست است.
قرص کلرفنیرامین
کلرفنیرامین یکی از آنتیهیستامینهای نسل اول و خوابآور است که میتواند در کاهش علائم آلرژیک و خارش پوستی نقش داشته باشد:
- این دارو به دلیل احتمال ایجاد خوابآلودگی، خشکی دهان و کاهش تمرکز، معمولا نسبت به آنتیهیستامینهای نسل دوم انتخاب اول درمان کهیر نیست؛ اما در بعضی موارد، پزشک ممکن است آن را برای خارش شدید یا مصرف شبانه پیشنهاد کند.
- مقدار مصرف کلرفنیرامین بسته به سن، شدت علائم و شرایط بیمار متفاوت است و بهتر است بدون نظر پزشک یا داروساز مصرف نشود.
- اگر دارو موثر باشد، خارش و بیقراری پوستی کمتر میشود و بیمار در طول شب خواب راحتتری خواهد داشت.
قرص دیفنهیدرامین
دیفنهیدرامین از آنتیهیستامینهای خوابآور است که میتواند علائم آلرژی و خارش را کاهش دهد، اما به دلیل اثرات آرامبخش و احتمال خوابآلودگی زیاد، برای مصرف روزانه یا طولانیمدت در کهیر انتخاب مناسبی محسوب نمیشود:
- این دارو ممکن است در برخی موارد برای خارش شدید شبانه استفاده شود، اما مصرف آن باید با احتیاط باشد؛ بهخصوص در سالمندان، افراد دارای مشکلات قلبی، گلوکوم، بزرگی پروستات یا کسانی که داروهای آرامبخش مصرف میکنند.
- پاسخ مناسب به دیفنهیدرامین با کاهش خارش، کمتر شدن تحریک پوست و بهبود خواب شبانه مشخص میشود، اما اگر علائم کهیر تکرار شونده یا طولانی باشد، بهتر است درمان اصلی با نظر پزشک تغییر کند.
قرص پرومتازین
پرومتازین نیز از آنتیهیستامینهای خوابآور است و ممکن است در برخی موارد برای کنترل خارش شدید یا واکنشهای آلرژیک استفاده شود:
- این دارو میتواند خوابآلودگی قابل توجهی ایجاد کند و برای همه افراد، بهخصوص سالمندان یا کسانی که نیاز به هوشیاری کامل دارند، مناسب نیست.
- مقدار و مدت مصرف پرومتازین باید توسط پزشک تعیین شود و نباید بهصورت خودسرانه برای کهیر مصرف شود.
- در صورت پاسخ به درمان، خارش پوست، بیقراری ناشی از خارش و دفعات بیدار شدن از خواب کمتر میشود؛ اما اگر کهیر با تورم صورت، لب، زبان، خسخس سینه یا تنگی نفس همراه باشد، موضوع اورژانسی است و نباید به مصرف قرص اکتفا کرد.
قرصهای کورتونی برای کهیر چه زمانی مصرف میشوند و چه محدودیتهایی دارند؟
قرصهای کورتونی مثل پردنیزولون، پردنیزون و دگزامتازون معمولا در خط اول درمان کهیر نیستند و جایگزین آنتیهیستامینها نمیشوند. این داروها بیشتر زمانی مطرح میشوند که:
- کهیر شدید باشد.
- با خارش و التهاب گسترده همراه شود.
- به آنتیهیستامینهای معمول پاسخ کافی ندهد.
- همراه با تورم لب، پلک و صورت باشد.
مصرف کورتون خوراکی برای کهیر باید کوتاهمدت و با نظر پزشک باشد؛ زیرا استفاده طولانی یا مکرر از آن میتواند عوارض زیر را ایجاد کند:
- افزایش قند خون
- بالا رفتن فشار خون
- بیخوابی
- تحریکپذیری
- افزایش اشتها
- ضعف سیستم ایمنی
- تشدید مشکلات گوارشی
به همین دلیل، اگر بیمار برای کنترل کهیر چند بار به کورتون نیاز پیدا کند، بهتر است علت زمینهای بررسی و درمان اصلی توسط پزشک بازبینی شود. در جدول زیر نام چند داروی کورتونی که ممکن است برای کهیر مورد استفاده قرار گیرد، برای شما آورده شده است:
| نام دارو | کاربرد در کهیر | محدودیت مهم |
|---|---|---|
| پردنیزولون | کنترل کوتاهمدت کهیر شدید یا مقاوم | مصرف فقط با تجویز پزشک |
| پردنیزون | کاهش التهاب و خارش شدید | مناسب مصرف طولانیمدت نیست |
| دگزامتازون | موارد شدیدتر یا واکنشهای التهابی قویتر | خوددرمانی با آن خطرناک است |
| متیلپردنیزولون | گاهی در موارد شدید یا عودکننده | نیازمند تنظیم دوز توسط پزشک |
داروهای خوراکی تخصصی برای کهیر مزمن و مقاوم به درمان
اگر کهیر بیش از ۶ هفته ادامه داشته باشد یا با دوزهای معمول آنتیهیستامین کنترل نشود، پزشک ممکن است سراغ داروهای تخصصیتر برود. این داروها برای مصرف خودسرانه مناسب نیستند و معمولا فقط در کهیر مزمن، شدید یا مقاوم به درمان استفاده میشوند و عبارتند از
- سیکلوسپورین: قرص سیکلوسپورین داروی سرکوبکننده سیستم ایمنی که گاهی در کهیر مزمن مقاوم به آنتیهیستامین استفاده میشود.
- مونتهلوکاست (ملوکاست): قرص ملوکاست ممکن است درمان کمکی کنار آنتیهیستامینها تجویز شود.
- داپسون: قرص داپسون در بعضی موارد خاص کهیر مزمن و مقاوم، با نظر متخصص پوست یا آلرژی استفاده میشود.
- هیدروکسیکلروکین: قرص هیدروکسی کلروکین گاهی در برخی انواع کهیر مزمن با زمینه التهابی یا خودایمنی مطرح میشود.
- متوترکسات: قرص متوترکسات داروی تخصصیتر برای موارد مقاوم که فقط تحت نظر پزشک و با پایش آزمایشگاهی مصرف میشود.
- مایکوفنولات موفتیل: قرص مایکوفنولات موفتیل در موارد بسیار خاص و مقاوم به درمانهای رایج، ممکن است توسط متخصص تجویز شود.
در سایت mayo clinic در رابطه با داروهای فرعی درمان کهیر میخوانیم:
درمان کهیر مزمن اغلب با داروهای ضدخارش بدون نسخه، به نام آنتیهیستامینها، شروع میشود. اگر این داروها مؤثر نباشند، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که یک یا چند داروی قویترِ نسخهای را امتحان کنید. این داروها شامل موارد زیر هستند:
مونتهلوکاست (Singulair)
دوکسپین (Silenor، Zonalon)
رانیتیدین
امالیزوماب (Xolair)
برای کهیر مزمنی که به این درمانها پاسخ نمیدهد، پزشک ممکن است دارویی تجویز کند که بتواند سیستم ایمنی بیشفعال را آرام کند. نمونههایی از این داروها عبارتند از:
سیکلوسپورین (Neoral، Sandimmune)
تاکرولیموس (Prograf، Protopic و موارد دیگر)
هیدروکسیکلروکین (Plaquenil)
مایکوفنولات (Cellcept)
| نام قرص | گروه دارویی | کاربرد اصلی | نکته مهم |
|---|---|---|---|
| لوراتادین | آنتیهیستامین نسل دوم | کنترل روزانه کهیر | خوابآوری کم |
| فکسوفنادین | آنتیهیستامین نسل دوم | کهیر مزمن و خارش | خوابآوری بسیار کم |
| ستیریزین | آنتیهیستامین نسل دوم | کاهش خارش و ضایعات | احتمال کمی خوابآلودگی |
| لووستیریزین | آنتیهیستامین نسل دوم | کنترل خارش، بهویژه شبانه | احتیاط در بیماری کلیوی |
| دسلوراتادین | آنتیهیستامین نسل دوم | کاهش خارش و تورم | خوابآوری کم |
| بیلاستین | آنتیهیستامین نسل دوم | کنترل روزانه کهیر | مصرف با معده خالی |
| هیدروکسیزین | آنتیهیستامین نسل اول | خارش شدید شبانه | خوابآوری قابلتوجه |
| کلرفنیرامین | آنتیهیستامین نسل اول | کاهش خارش و حساسیت | کاهش تمرکز |
| دیفنهیدرامین | آنتیهیستامین نسل اول | خارش شدید شبانه | نامناسب برای مصرف طولانی |
| پرومتازین | آنتیهیستامین نسل اول | خارش و بیقراری شدید | خوابآوری زیاد |
| پردنیزولون | کورتون خوراکی | کهیر شدید یا مقاوم | فقط مصرف کوتاهمدت |
| پردنیزون | کورتون خوراکی | التهاب و خارش شدید | نامناسب برای مصرف طولانی |
| دگزامتازون | کورتون خوراکی | واکنش التهابی شدید | مصرف فقط با تجویز پزشک |
| متیلپردنیزولون | کورتون خوراکی | کهیر شدید یا عودکننده | نیازمند تنظیم دوز |
| مونتهلوکاست | مهارکننده لوکوترین | درمان کمکی کهیر مزمن | جایگزین آنتیهیستامین نیست |
| دوکسپین | ضدافسردگی سهحلقهای | کمک به کنترل خارش | احتمال خوابآلودگی |
| رانیتیدین | مسدودکننده گیرنده H2 | درمان کمکی قدیمی | کاربرد امروزی محدود |
| سیکلوسپورین | سرکوبکننده ایمنی | کهیر مزمن مقاوم | نیازمند پایش پزشکی |
| داپسون | داروی ضدالتهاب | برخی موارد مقاوم | نیازمند آزمایشهای دورهای |
| هیدروکسیکلروکین | تعدیلکننده ایمنی | کهیر با زمینه خودایمنی | فقط زیر نظر متخصص |
| متوترکسات | سرکوبکننده ایمنی | موارد مزمن و مقاوم | نیازمند پایش آزمایشگاهی |
| مایکوفنولات موفتیل | سرکوبکننده ایمنی | موارد بسیار مقاوم | مصرف کاملا تخصصی |
بهترین قرص کهیر برای کودکان، بارداری، شیردهی و سالمندان
اینکه چه فردی با چه سن و سالی درگیر کهیر شده است، نوع درمان و داروی مورد استفاده را تغییر میدهد. در جدول زیر، نام بهترین قرص برای درمان کهیر، برای کودکان، زنان باردار و شیرده و سالمندان آورده شده است:
| گروه مصرفکننده | قرصهای مناسبتر از بین موارد معرفیشده | قرصهایی که نیاز به احتیاط بیشتری دارند | نکته مهم |
|---|---|---|---|
| کودکان | ستیریزین، لوراتادین | فکسوفنادین، هیدروکسیزین، کلرفنیرامین | دوز باید بر اساس سن و وزن کودک تعیین شود. |
| بارداری | لوراتادین، ستیریزین | فکسوفنادین، دسلوراتادین، هیدروکسیزین | مصرف باید با کمترین دوز موثر و با نظر پزشک باشد. |
| شیردهی | لوراتادین، ستیریزین | فکسوفنادین، کلرفنیرامین، هیدروکسیزین | بهتر است داروی کمخوابآور انتخاب شود تا روی نوزاد اثر کمتری داشته باشد. |
| سالمندان | لوراتادین، فکسوفنادین، دسلوراتادین | هیدروکسیزین، کلرفنیرامین، دیفنهیدرامین، پرومتازین | داروهای خوابآور ممکن است خطر گیجی، خوابآلودگی و زمینخوردن را بیشتر کنند. |
پماد، کرم و درمانهای موضعی برای کاهش خارش و التهاب کهیر
درمان اصلی کهیر معمولا داروهای خوراکی، بهخصوص آنتیهیستامینها هستند و پماد یا کرمها نقش درمان اصلی ندارند. با این حال، در مواردی که خارش و التهاب سطحی پوست آزاردهنده است، بعضی درمانهای موضعی میتوانند به کاهش تحریک پوست، خنک شدن ناحیه و کمتر شدن میل به خاراندن کمک کنند. مصرف کرمهای کورتونی یا ترکیبات دارویی قوی باید با نظر پزشک باشد، چون کهیر معمولا یک واکنش عمقیتر و سیستمیکتر است و همیشه با پماد بهتنهایی کنترل نمیشود. از جمله درمانهای موضعی مورد استفاده برای کهیر میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- لوسیون کالامین
- کرم هیدروکورتیزون
- کمپرس سرد
- ژل یا لوسیونهای خنککننده پوست
- مرطوبکنندههای ساده و بدون عطر
- استفاده از شویندههای ملایم در حمام ولرم
آمپول برای درمان کهیر
آمپولها معمولا برای همه موارد کهیر لازم نیستند و بیشتر زمانی مطرح میشوند که کهیر شدید، گسترده، مقاوم به درمان یا همراه با علائم خطر باشد. در کهیرهای معمول، درمان اغلب با قرصهای آنتیهیستامین انجام میشود؛ اما اگر علائمی مثل تورم لب و زبان، تنگی نفس، خسخس سینه، افت فشار یا واکنش آلرژیک شدید وجود داشته باشد، درمان تزریقی و مراجعه فوری به اورژانس اهمیت دارد. از جمله آمپولهایی که ممکن است در شرایط کهیر حاد مورد استفاده قرار گیرد، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- آمپول کلرفنیرامین
- آمپول هیدروکورتیزون
- آمپول دگزامتازون
- آمپول متیلپردنیزولون
- آمپول اپینفرین
- آمپول اومالیزوماب (بیشتر برای کهیر مزمن مقاوم به آنتیهیستامین و زیر نظر متخصص استفاده میشود.)
در سایت مربوط به American academy of dermatology association در این رابطه میخوانیم:
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، امالیزوماب را برای درمان نوعی کهیر به نام کهیر مزمن خودبهخودی تایید کرده است. این دارو برای افراد ۱۲ سال به بالا که پس از مصرف آنتیهیستامینها همچنان دچار کهیر میشوند، مورد تایید قرار گرفته است.
در کارآزماییهای بالینی، امالیزوماب باعث کاهش خارش و تعداد کهیرها شد. اثرگذاری این دارو ممکن است زمانبر باشد. برخی افراد ممکن است ۴ تا ۶ ماه کهیر خود را با این دارو درمان کنند تا پوستشان کاملا بهبود پیدا کند. اگرچه امالیزوماب میتواند برای بسیاری از افراد درمان موثری باشد، اما برای همه اثرگذار نیست.
متخصص پوست ممکن است امالیزوماب را بهتنهایی برای درمان کهیر تجویز کند، یا ممکن است همزمان با مصرف امالیزوماب، مصرف آنتیهیستامین را نیز ادامه دهید.
نظرات و تجربیات کاربران درباره قرص کهیر
بر اساس تجربه کاربران، قرصهای ضد حساسیت برای خیلی از افراد باعث کمتر شدن خارش، قرمزی و برجستگیهای پوستی میشوند؛ اما اثر آنها برای همه یکسان نیست:
بعضیها گفتهاند با مصرف داروهایی مثل ستیریزین، فکسوفنادین یا لوراتادین، خارش بدنشان کمتر شده و کهیرها طی چند ساعت آرامتر شدهاند. در مقابل، بعضی کاربران تجربه کردهاند که دارو فقط شدت علائم را کمتر کرده و کهیرها بعد از چند ساعت یا چند روز دوباره برگشتهاند.
در مورد داروهای خوابآور مثل هیدروکسیزین، تجربهها بیشتر به کاهش خارش شبانه و خواب راحتتر مربوط میشود؛ اما بعضی افراد از خوابآلودگی، بیحالی یا سنگینی روز بعد هم گفتهاند. در مجموع، تجربه کاربران نشان میدهد که پیدا کردن بهترین قرص برای کهیر همیشه یکسان نیست و ممکن است یک دارو برای یک نفر عالی جواب بدهد، اما برای فرد دیگر فقط اثر کوتاهمدت یا ناقص داشته باشد.
موارد مطرح شده صرفا نظرات کاربران در رابطه با درمان کهیر بودهاند و توصیههای عمومی پزشکی نیستند. از همین رو، صرفا به چنین نظراتی اکتفا نکنید و برای درمان قطعی، به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.
سخن آخر
برای درمان کهیر، قرصهای آنتیهیستامین معمولا اولین و مهمترین انتخاب هستند و بسته به شدت علائم، نوع کهیر و شرایط فرد، داروهایی مثل لوراتادین، ستیریزین، فکسوفنادین، لووستیریزین، دسلوراتادین یا بیلاستین میتوانند تجویز شوند. در کنار این داروها، گاهی از قرصهای خوابآور، کورتونی، آمپولها یا درمانهای تخصصیتر برای موارد شدید و مقاوم استفاده میشود؛ اما مصرف این داروها نباید خودسرانه باشد. اگر کهیر شما مکرر، طولانیمدت، شدید یا همراه با تورم صورت، لب، زبان، تنگی نفس و ضعف عمومی است، بهتر است سریعتر به پزشک مراجعه کنید تا علت اصلی بررسی و درمان مناسب انتخاب شود.
در صورتی که پاسخ به دغدغهها و سوالات ذهنی شما در قسمت سوالات متداول این مقاله از مجله داروخانه آنلاین مثبت سبز نیست، هرگونه ابهام و پرسش خود در این زمینه را از طریق قسمت نظرات با ما در میان بگذارید تا پزشکان مثبت سبز در اسرع وقت پاسخگوی شما باشند.
